Pozdrowienia z Korei

Gorące lato sprzyja czytaniu książek. Najchętniej wybierana jest wesoła, lekka, pełna przygód i fantazji literatura. Czasami jednak warto letni błogostan schłodzić srogim klimatem niedostępnego kraju. Taką pozycją jest książka Suki Kim „Pozdrowienia z Korei”.

Korea Północna to jedyny kraj na świecie tak odosobniony od reszty, zamknięty na trzy spusty, gospodarczo cofnięty i przerażająco ubogi. Jest fascynacją dla wielu ludzi, podróżniczą gratką dla turystów oraz szpiegowskim celem dla dziennikarzy, reporterów. Wśród takich osób znalazła się Suki Kim. Pod przykrywką misjonarskiej nauczycielki wyjechała do Korei Północnej, by uczyć języka angielskiego studentów PUST  – Międzynarodowego Uniwersytetu, gdzie wykładają tylko cudzoziemcy. Po postawieniu nogi na srogiej ziemi Pjongjangu Suki uderza wszędobylska szarość, cisza i pustka na horyzontu. A uniwersytet to odizolowany, betonowy kompleks, który wkrótce stanie się jej więzieniem. Każdego dnia pobytu na uczelni Suki Kim odkrywa w jak zakłamanym i zacofanym kraju się znalazła. Momentami nie może się pogodzić z propagandom, która jest wpajana studentom, z tym jak płynnie uczeni są kłamać. Na prowadzonych zajęciach odkrywa jak niewiele wiedzą na temat świata zewnętrznego, jak ograniczone jest ich życie. Stopniowo zdobywa sympatie swoich studentów i w delikatny sposób próbuje przemycić im informacje z życia codziennego globu. Nie są to wielkie rzeczy, a maleńkie, gdyż za jej plecami ciągle stoją „strażnicy”. Suki Kim wraca do Korei dwa razy i za każdym razem odczuwa niepokój.

Suki Kim bardzo chciałaby zmienić losy ludzi zamkniętych w więzieniu zwanym Koreą Północną. Jej książka ma na celu przybliżyć wszystkim jak wygląda życie za kratami „azylu” Wielkiego Przywódcy. Przy pomocy spisanych na kartki myśli, rozmów oraz przeżyć Kim chce pokazać światu to o czym on wie, a mimo wszystko nie jest w stanie zatrzymać okrucieństw panujących w Korei.